Assertiviteit – gezond egocentrisme?
Laten we de Dikke Van Dale er even bij pakken: “Assertiviteit is het jezelf durven zijn”.
Of: “Opkomen voor zichzelf en je eigen mening, rechten en standpunten zonder gesprekspartners agressief te benaderen”. Klinkt mooi, toch?
Toch is deze definitie niet alleen leeg, ze is vaak ook misleidend en vooral extern gericht. Want wie is die ‘zelf’ waar we het over hebben? Is dat de persoon die bewust kiest, of het product dat gevormd is door anderen?
Het Verraderlijke Pantser van Vorming
Voor velen is “jezelf zijn” een excuus om te handelen vanuit hun vorming. Het is de som van alle externe invloeden: je opvoeding, de sociale druk van collega’s, de heersende bedrijfscultuur, de verwachtingen van je partner en zelfs onverwerkte teleurstellingen uit het verleden, etc.
Deze factoren bouwen een comfortabel, maar verraderlijk pantser. Als je vanuit dit pantser handelt, ben je verkeerd assertief. Dan reageer je op de automatische piloot, als een speelbal van je omgeving. Dat is geen kracht, dat is schijnveiligheid. Regelmatig brengt dit frustraties die zich uiten in agressieve uitingen.